Şikestesi Keşmekeş Vakanüvîs

Bir yerlerde karşılaşacağız

kalbin mi hazin, sarhoş musun;

yaban bir memlekette bir kaldırımda

yalanlar söyleyeceğim, palavralar kuracağız birlikte

tarih-i kadim, beyitler, şarap ve hoş genç içoğlanlarından demleneceğiz

kıymetsiz bırakılınca lisanlar tahsil edeceğiz

mektuplarını yakıp yıktım bile

inşa edecek misin bilâhere, göreceğiz

dudaklarını sakla tanrı için.

Tahammüllerini satmışsın spotçulara

hackwriterlar almış cümlelerini

ya da sen bir şahanesiz ve patavatsız aşkla bakıyorsun cihetlerime

lodos ayazlamıştı kasıklarımı

kısır sözlüklerimin; karşılaştığımız her soğukta,

ırzına geçmen karşılığında sana mühim mizaçlar hediye edebilirim

ulaklarını hazır tut, kim bilir hangi konsolosluğun ayak yolunda öpüşeceğiz

tanrın benim de tanrım, ya fikrin? bilişeceğiz.

Firakını yaman kırlara götür, koklat çalıkuşlarına

kurşunlan ve karşıma çık delik deşik

erlen ve bugün unut tüm vezir-i azâmları

zihninin rahminden çıkar artık tüm şeyhü’l-islamları

agûşumu okşa ve dişle yüreğimi

kim bilir hangi germen sokağında vukû bulacak şu şarkımız, erişeceğiz.

Korkak takliti yapmayı bıraktığın vakitler mahzûn oluveriyorsun

ne bu necaseti elbiselerinin, duru mürekkepler mi bulaştı

kuşluk mertebesinde uyanır mısın,

yoksa tenine can vermemiz mi lazım illaki kızıl nigâhımız ile

oluklarını titret ve dinle, susmalısın

devirme bir daha sakın gözlerini önümde

siyaset meydanımı görmek arzusuyla teşne değilsen

mahvet tüm politik pozlarını, özellikle dişlerini ve dahi destlerini

bırak korkmayı yalnızlıktan, kork zâtımın firkâtinden

korkacak mısın, yüzleşeceğiz.