top of page

Sûde

  • Tarık Erdel
  • 26 Tem 2024
  • 1 dakikada okunur

Sade sade dökülüyorsun bir pencereden

Öyle bir rengi var ki ellerinin

sedalarımı karşılıyor bakışlarındaki gecen

tutulmuşum akıveren sûdene 

sürüklenen benim

yaklaşan, gözlerindeki asûdene.


Sen uzaklarda ışıyan bir ışık

en zalim gemicilere yol gösteren

yolumu tepelerde öylece kaybeden,

denizlere uzak ben

seni arıyormuşum meğer

gerekiyormuş bana bir tekne 

inceden.


Ama ben bir sürülmüş

sen bir özgür yürekli sevda

ben bir sûde

en haşin çöllerinde senin

kalbimde bir asûde

bir tek o güneşlerde ismin.


Beni görecek misin, kim bilir ki?

en karanlık duvarlardayım 

sen en aydınlıklara gebesin

kimi vakitler çıkarsın bir dağın zirvesine

kimi zaman sahillere inersin

benim ne zirvede bir gözüm var

ne de bir kumdan sahilim

ne çok isterdim beni alıp götürmeni

şimdilerde, kimsesiyim kimseciklerin

düşlerimde olmanı ne çok isterdim.


---



 
 
 

Son Yazılar

Şikestesi Keşmekeş Vakanüvîs

Bir yerlerde karşılaşacağız kalbin mi hazin, sarhoş musun; yaban bir memlekette bir kaldırımda yalanlar söyleyeceğim, palavralar...

 
 
24

Uzak kasabalardan geldim toprak yollar, çakıl taşları, kırık kiremitler takip ettim süslü yıldızları kollarımın köşeleri; korkularına...

 
 
Terk Olunmuş Şuur

Vakitlerin kiminde şuur terk eder en tırtıklı çimento köşelerine yaslayıp sırtımı ezmek gibi gelen fakir yemeklerinin buram buram duman...

 
 

Yorumlar


Bu gönderiye yorum yapmak artık mümkün değil. Daha fazla bilgi için site sahibiyle iletişime geçin.

© 2024 by Tarık Erdel.

bottom of page