Geleceği Olmayan

Boş boş oturuyorum

Kelimelerin geleceği yok

Kurşun bir kalemi

yontuyorum

Bir mahkûm gibi,

saatlerce

kapılar bir bir açılıyor

Gözlerim hâlâ karanlık

bir esintiyi karşılıyor

bedenim.

Korkuluklardan öte yana atlamak

kolay değil;

gelmeyeni zorlamak

Zihnimi tutamıyorum

Boş boş oturuyorum

Kelimelerin geleceği yok

Bir sen düşünsem belki

daha çekilebilir hayat

     ama sen yoksun

gözlerimin içinde varsın

ellerimin çizgilerinde de

    varlığına şüphe yok

ama düşleyemiyorum seni

Boş boş oturuyorum

Kalemimi açıyorum bakışlarımla

Kelimelerin geleceği yok

Balkon demirlerine yaslanan çiçeklere,

bakıyorum

mutlular sanki; kol kola, el ele

     topu topu birkaç gün kalmış, diyorum

neye, diye sormak geliyor içimden

sade bir cevap uçuyor nefesimden:

 bilmiyorum.

Belki bir tren gelecek uzaklardan

Belki bir fayton zamanı mahvedecek

Belki bir fırtına vuracak evime

Belki bir kuzgun çatıma konacak

Belki bir kelime…

Boş boş oturuyorum

Kelimelerin geleceği yok

Kimseyi beklemiyorum

Kimsenin geleceği yok

---

kaynak: https://www.tedevgencsanat.com/ 30. sayı