İğneler Zihnime Doğru

Ansızın dünyaya geldim

  kötülük

gözlerime bir mil gibi

çekildi

kaba etime de bir isyan

simgesi biçildi.

İşte o günden beri her yerim

işgale uğramış

   fareli bir mahzen

ah fides, 

sen de gülmesen

bileklerim ince birer nefret

dileklerim sade birer külfet…

aldılar kelimesizler

dünyaları ellerimizden.

Dişlerim kenet kenet

   çatlıyor minesi

felaket üstüne felaket!

şimdi soruyorum;

nerede kaldı rahmet!

   soluk göğsümüzde

ümidin tek zerresi

onu da söküp alıyor

insancıklar

     kemikten elleriyle.

Eğer bana kaldıysa sebat

bitmiş demektir

tüm medenilik 

içtiması

çünkü;

ben tepeden tırnağa

     bir yeis

müptelası…

az daha ağladım;

damarlarımın içinden

geçiyor iğneler

    zihnime doğru

çıldırmak buysa eğer

ben çıldırdım!

---

kaynak: https://www.tedevgencsanat.com/ 38. sayı