Köstebek

Boğum boğum köstebek çukurları

içinde parmaklarımı bırakıyorum

tuzak gibi ılık sular akıntısı

-sokak değil bir arazi-

bulantımdaki kılıksız herif

boğazımdan o toprağa kusursuz

örfüne adetine bir balta

çapalaya çapalaya gözsüz şeytanlar buluyorum

bir ani fren ıslatır diye kızlar fedasındayım

bir makine sefası sürenlere karşı

hayali maskotuma iliştirip kıskacımı

parça parça bölüyorum

ben köstebekleri asfaltlarda arıyormuşum meğer

-asfalt değil bir otoyol-

kulaksız kalmak uğruna korkuluklardan korkuyorum

bedenim yek parça, parmaklarım eksik